Voetballenverstand

Voetbal is een enorm populaire sport. Ik wist tot een aantal jaar geleden niet eens dat er zoiets als de Eredivisie bestond, en dacht dat alleen Spanje en Duitsland serieus aan voetbal deden, maar sindsdien is er een hele wereld voor mij opengegaan. Een hele rare wereld vooral.

Het begint al bij hoeveel geld er omgaat in de “sport”. Ik zet dat tussen haakjes, omdat het geld natuurlijk in alles behalve de sport wordt gestoken. Managers en spelers krijgen bakken met geld, soms zelfs miljoenen per jaar, omdat ze goed tegen een bal kunnen trappen of hun strategische inzicht uitstralen op spelers. Je zou denken: dat geld gaat naar iets goeds toe, dat wordt besteed aan zo mooi mogelijk spel! Maar nee, zelfs spelers die tien wedstrijden achter elkaar niks presteren krijgen miljoenen, zelfs trainers die dermate incapabel zijn dat de club degradeert strijken bonus na bonus op.

(meer…)

Baggerfilms

Elk jaar komen er gemiddeld zo’n 800 nieuwe Hollywood films bij. (Er komen duizenden “Bollywood” (India) en “Nollywood” (Nigeria) films uit, maar daar ga ik niks over zeggen, want die zijn veel minder populair of wereldwijd uitgebracht, en weet ik ook weinig van.)

Van al die Hollywood films gaan er zo’n 300 de bioscopen in, per jaar. Dus, je moet je bedenken dat er al van tevoren een selectie wordt gemaakt (op basis van budget, kwaliteit van voorgaande werken, en populariteit) voor welke films het grote geld binnen moeten gaan brengen. Wat me daarom zo verbaasd, is hoeveel baggerfilms er tussen zitten. Ik heb het dan niet over persoonlijke smaak, maar films die op alle rating-websites consistent lager dan een 5 scoren. En films die gewoon fouten bevatten in het editen, of overduidelijke gaten in de verhaallijn, of audio, of waarvan het beeld soms (onbedoeld) onscherp is.

(meer…)

Netjes schrijven

Al van jongs af aan leert men over geschreven communicatie. Op de basisschool leer je schrijven, en moet je ook per sé aan elkaar schrijven. Kijk, daar gaat het al fout :p Weinig mensen behouden als ze ouder worden dit aan elkaar geregen handschrift, omdat het te langzaam is en doorgaans niet mooi is. Wanneer je letters aan elkaar smelten bespaar je misschien ruimte, maar je kunt natuurlijk veel moeilijker individuele letters herkennen. En als je het toch voor elkaar krijgt om snel te schrijven én aan elkaar te schrijven, wordt het een schuingedrukt onleesbaar gebrabbel (en ben je verplicht om dokter te worden).

Veel mensen maken wel eens een soort van excuses voor hun handschrift. Dan probeer je de aantekeningen van iemand anders te lezen, en dan zeggen ze “ja sorry, ik schrijf echt lelijk, kijk maar of je er iets van kan maken”. Het gebeurt veel vaker dat jongens een niet te ontcijferen handschrift hebben, dan meisjes, en dat is ook logisch. Meisjes geven doorgaans iets over hoe iets er uit ziet, en willen netjes zijn. Jongens hebben op de een of andere manier de aangeboren neiging om niet zoveel daarom te geven. Meisjes doen hun best hun handschrift te verbeteren, en typex-en netjes foute stukken tekst weg. Jongens zetten er hoogstens een kruis doorheen, of ze schrijven er gewoon koppig overheen.

(meer…)

De Vloek van de Programmeur – Deel 2

Iedereen die ooit iets van code heeft geschreven, weet dat je comments kunt achterlaten. Je kunt een leuk berichtje voor jezelf achterlaten (in de code) waarin je uitlegt wat een stukje code doet, of wat er nog gedaan moet worden, of dat je er twee maanden geleden achterkwam dat er iets goed fout zat, maar je hebt geeeen idee wat het probleem is. (Zoals, “wat gebeurt hier in vredesnaam? Hij moet de naam van speler 1 weergeven, maar in plaats daarvan zie ik allemaal Chinese tekens. Raar ding. Zal wel aan de computer liggen.”) Comments worden weggehaald wanneer de code wordt uitgevoerd, en ze zorgen over het algemeen niet tot problemen met de grootte of snelheid van wat je dan ook aan het maken bent.

Niet geheel onverwacht, zijn deze comments dan ook een belangrijk speerpunt van menig programmeer-cursus. Als je voor jezelf programmeert, mag je het helemaal zelf weten. Je mag nergens comments neerzetten (dat maakt de code soms wel korter en overzichtelijker, trouwens), je mag van mij een kleine autobiografie schrijven voor elke, individuele, regel. Maar als anderen er naar gaan kijken, komt er sowieso gezeik over de comments.

(meer…)

Lawaai

Ik ben erg sensitief voor geluid. Althans, dat dacht ik altijd. Toen ik zo’n zeven jaar was, reageerde ik vaak niet op dingen die mijn ouders tegen me zeiden. Ze dachten dat er iets mis was met mijn oren, maar meerdere tests bij de KNO-arts wezen uit dat er toch echt helemaal niks mis was met mijn gehoor. Mijn ouders stonden voor een raadsel, maar dachten toen maar dat ik gewoon eigenwijs was en niet naar ze luisterde.

In werkelijkheid, bedacht ik me later, hoorde ik juist veel te veel. Als iemand die naast me stond iets tegen me zei, hoorde ik ondertussen in de verte een auto rijden, bij de buren iemand zingen, en ergens anders een nerveuze vlieg rondzoemen. Pas als iemand al een paar seconden aan het praten was had ik door dat ik me op diegene moest gaan focussen, maar, tegen die tijd waren ze al klaar en moest ik steeds vragen “wat zei je?”

(meer…)