Het Keerpunt.

Elk jaar komt er onverbiddelijk weer Het Keerpunt. Dat heeft hoofdletters nodig, omdat mensen niet beseffen hoeveel impact het heeft op ons leven. Mensen haten Het Keerpunt, maar toch zijn ze er aan gehecht.Mensen veranderen tijdens Het Keerpunt, mensen worden gedwongen keuzes te maken.

In de zomer is het heet. Je brandt je bed uit, wil ’s ochtends niet te lang blijven liggen. Je trekt meteen je korte broek en shirtje aan, en springt zonder jas de fiets op. De zon schijnt buiten en je wil niet te lang binnen zitten. Genieten van het mooie weer, want dat vinden we zeldzaam in Nederland.

En dan eindigt de vakantie. Je moet misschien eerder opstaan, of langer doorwerken, en kunt minder slapen of buiten in de zon hangen. Het is nog eventjes warm, maar dan breekt toch echt de herfst aan. Waar het vorige week nog lekker 22 graden was, is het nu ineens omgeslagen tot 12 graden. Je bibbert en je beeft ineens, en Het Keerpunt is bereikt.

(meer…)

De toilet-tyrannie

Laatst viel mij iets op. Het leek eerst van weinig belang, maar na het wat aandacht te hebben gegeven, ben ik achter een groot geheim gekomen.

Vrijwel elke dag ben ik voor (relatief) lange tijd op de universiteit, wat betekent dat ik toch wel minstens één keer naar de WC moet. Nou heeft mijn universiteit werkelijk overal toiletten (…dus dáár gaat hun budget naar toe…), dus is dat op zich geen probleem, alleen heb ik gemerkt dat ik vrijwel altijd naar het toilet ga als ik bij onze studievereniging ben. Om de hoek van onze verenigingsruimte zit een WC, en onbewust ga ik daar dus vrijwel altijd heen, zelfs als ik eerder op de dag al nodig naar het toilet moet.

(meer…)

Konijnengeheimen

Ik geef de konijnen elke dag te eten. ’s Ochtends doe ik de bekende korrels in een bak, en zet die in hun hok neer, en door de dag heen geef ik ze regelmatig stukjes brood of groente.

Wat raar is, is dat ze na al die jaren nog niet door hebben hoe ze met voedsel om moeten gaan. Als ze mij met hun voerbak aan zien komen lopen, zijn ze slim genoeg om te weten dat er eten komt, en springen ze tegen de zijkant aan en kijken enthousiast omhoog. Maar, ze gaan altijd precies op de plek zitten waar de bak altijd staat. Als ik dan de klep open doe, en probeer de voerbak er in te zetten, moet ik hem dus zo ongeveer onder hun pootjes duwen. Maar dat vinden ze vervelend, dus dan gaan ze tegen de voerbak slaan en ligt al het voer door hun hok. (Of op de grond.)

(meer…)

De Salsafietser.

Fietsen doe je vrijwel nooit alleen. Zelfs als ik op rare tijdstippen de fietspaden onveilig maak, kom ik altijd andere fietsers tegen. Sommige fietsen me hard voorbij, anderen slepen zich met z’n vieren naast elkaar met een slakkengangetje voort. (Waardoor ik er niet langs kan. En ze hebben laatst ook nog mijn bel gestolen, dus ik kan niet bellen dat ze aan de kant moeten. Serieus, wie steelt er in vredesnaam een bel?)

Maar, wat vooral opvalt, is dat er twee categorieën fietsers zijn.

(meer…)

Aan alle mensen die…

…niet hun vuile vaat afspoelen, maar het wel gewoon in de vaatwasser pleuren of bovenop andere rotzooi stapelt.

Dat werkt niet. Je schuift problemen af op andere mensen, en je laat de hele vaatwasser vastlopen, omdat je te lui bent om drie seconden een kraan te laten lopen over je bord. Het is alsof je je fiets niet in het fietsenrek zet als je op school komt, maar gewoon horizontaal bovenop vijf andere fietsen legt. Of alsof het buiten keihard regent, en jij gaat met een emmer naar buiten om de regen op te vangen, en loopt vervolgens naar binnen en gooit daar de hele boel nat.

(meer…)