Tablets op de basisschool

Leestijd: 12 (minuten)

De laatste jaren krijgen alle kinderen op de basisschool een tablet om op te werken. Alle tieners moeten een laptop hebben om de middelbare school te volgen, en natuurlijk moet al het onderwijs gegeven op een digibord en elk onderwerp behandeld door middel van een website of een spelletje.

Ik ben een game designer, van zowel bordspellen als computerspellen. Ik ben meerdere keren in contact geweest met een bedrijf over het maken van een educatief spel of een project om “digitale geletterdheid” bij te brengen. In mijn vrije tijd heb ik altijd websites en “handleidingen” gebouwd om anderen (online) iets te leren.

En ik schrijf dit artikel om te zeggen: stop hiermee.

Ik zie oprecht de voordelen niet van het onderwijs volstoppen met technologie en een hele generatie kinderen en jongeren verplichten de hele dag achter een scherm te zitten. De nadelen, daarentegen, lijken me overduidelijk.

Vraag 1: wat is er aan de hand?

Dus laten we beginnen bij de eerste vraag: wat gebeurt er precies?

(meer…)

Kunnen we de wereld niet opnieuw opstarten?

Leestijd: 14 (minuten)

Van talloze theorieën weten we al jaren dat ze een geweldig idee zijn. Een veel beter idee zelfs dan het huidige actieve systeem in onze maatschappij.

En toch komt er geen verandering. Toch worden deze nieuwe systemen niet ingevoerd en blijft men liever pleisters en upgrades plakken op de huidige chaos.

Neem bijvoorbeeld de zwartepietendiscussie. De meeste mensen zijn het erover eens dat het hele idee van “zwarte knechten” die een oude witte man helpen inbreken misschien niet ideaal is, en een groot deel van de bevolking maakt het allemaal geen reet uit, maar toch komt er geen schot in de zaak. Er is niemand die zegt: “we hebben alle voordelen en nadelen afgewogen, het idee van het Sinterklaasfeest is herschreven en bevat nu geen enkele zwarte piet meer.”

Waarom niet? Omdat je een bestaand, actief systeem niet zomaar kunt veranderen. Sinterklaas wordt al jarenlang op een bepaalde manier gevierd. Het zit in het systeem van ouders en kinderen, de (prenten)boeken zitten vol met deze details, organisaties en programma’s zijn compleet ingesteld op een feest inclusief zwarte pieten.

Dus wat doen de toonaangevende groepen? Compromissen sluiten. De hele tijd kleine aanpassingen doen, de pijn een klein beetje proberen te verzachten, omdat het huidige systeem aan de gang moet blijven. Ze veranderen enkele pieten naar roetveegpieten, maar het hele idee van zwarte pieten blijft bestaan. Er komt een kloof tussen de prentenboeken pre-discussie en die daarna, wat verwarring veroorzaakt, en ertoe leidt dat sommige groepen oude prentenboeken wil verbannen vanwege het expliciet weergeven van zwarte pieten, wat dan óók weer onmogelijk blijkt om universeel toe te passen.

Ze kunnen niet zomaar het Sinterklaasfeest herschrijven. Ze kunnen niet even “twee jaartjes ertussenuit gaan”, terwijl ze een beter plan bedenken en het feest op een nieuwe manier inrichten. Het feest moet elk jaar weer terug komen, en zodra de goede man het land uit is beginnen alweer de voorbereidingen voor het opeenvolgende jaar.

(Ik laat in dit geheel mijn eigen mening even buiten beschouwing, het gaat om het idee dat een actief systeem niet zomaar gereset kan worden.)

Het grote probleem

Dit probleem zie ik al jarenlang overal terugkomen. En het is oneindig frustrerend, maar ook begrijpelijk.

Je hoofd (en je hart) zegt: “Dit is hoe het moet zijn! Alle wetenschappelijke onderzoeken, argumenten en logica leiden hiernaartoe!”

Maar de realiteit zegt: “Het huidige systeem is radicaal anders en je kunt niet van de ene op de andere dag alles omgooien! Het moet aan de gang blijven!”

Het probleem is alleen dat mensen dit als reden zien om niks te doen.

(meer…)

Happy Family

Leestijd: 3 (minuten)

Ik ben een groot fan van de band Racoon, altijd al geweest.

Toen zij doorbraken was ik precies op die leeftijd dat je jouw eigen muzieksmaak gaat ontdekken en ontwikkelen, en na een prachtige voorstelling van hen was ik verkocht.

(Na afloop van die voorstelling zeiden ze heel droog “ja, eh, we zijn dus bezig met een nieuw album, zouden jullie het leuk vinden om daar een liedje van te horen? Weten we meteen of het wat is.” Die hele zaal natuurlijk joelen, schreeuwen, “we want more!”, hartstikke enthousiast.

Welk nummer was dat? Close Your Eyes. Megahit geworden, misschien ook wel het beste nummer van die hele avond. Voelt toch alsof je één van de eersten was die het hoorde. En daarna werden ze te groot om nog in (kleine) theaters op te treden :( )

Hoe dan ook, wij hadden in onze auto een casettebandje waarop mijn zus, met pijn en moeite, het album van Racoon had gezet.

Eén van de meest geliefde nummers was Happy Family. Misschien omdat we zelf een groot gezin waren, misschien omdat het gewoon een leuk en goed nummer is, ik weet niet precies waarom. Maar we luisterden dat nummer disproportioneel vaak.

Waarom vertel ik dit?

Nou, aan het einde van het refrein zingt hij “the kind of money that you make”

Mijn gezin en ik, een stel jonge kinderen die maar een piepklein beetje Engels konden, hadden hier een hele andere betekenis aan gegeven.

Wij dachten dat het een filosofisch vraagstuk was, iets waar elke volwassene mee worstelde, iets wat wij nog wel zouden meemaken:

“Wil je kinderen of wil je geld?”

(meer…)

Boekrecensie: Scythe Trilogy (Neal Shusterman)

Leestijd: 15 (minuten)

Omdat ik zelf ooit hoop door te breken als Young Adult schrijver, volg ik redelijk veel YouTube kanalen over dit onderwerp.

Bijna elke week kijk ik wel een video van iemand die vertelt wat een goed YA boek maakt en waar je op moet letten (plus een flinke dosis haat jegens Twilight en Divergent).

De laatste tijd werd één boektitel zeer regelmatig genoemd: Scythe van Neal Shusterman.

Soms zeer positief, soms zeer negatief, maar een boek met zoveel vermelding moet altijd het lezen waard zijn. Bovendien vond ik de voorkant van het boek enorm sterk, wat toch doorslaggevender is dan mensen vaak willen toegeven.

Zodoende begon ik met lezen. Na het eerste boek kwam ik erachter dat het een trilogie was, en ik was net geïnteresseerd genoeg om de rest dan ook maar te lezen.

Wat vond ik ervan? Ik geef het 6 uit 10 sterren.

★★★★★★☆☆☆☆

Het originele idee (of “concept”) achter het verhaal is zeer sterk en hier en daar ook goed uitgewerkt, maar uiteindelijk houden domme beslissingen, langdradige periodes waarin niks gebeurd, en oninteressante hoofdpersonages dit verhaal in haar greep.

Ik vond het op zich vermakelijk te lezen, en het zette me hier en daar wel degelijk aan het denken, maar verder was het weinig inspirerend. Als ik het vergelijk met de vorige reeksen die ik heb gelezen, merkte ik dat ik minder zin had om door te lezen (en ook minder lang doorlas elke avond) en totaal niet geïnteresseerd was in de afloop of wat er hierna ging gebeuren.

(Bijvoorbeeld, de vorige reeks die ik las was de Mistborn trilogie van Brandon Sanderson. Meerdere keren heb ik per ongeluk anderhalf uur doorgelezen omdat het zo interessant was en had ik overdag ineens gedachten zoals “wacht eens even! misschien is dit wel het antwoord op het mysterie!”)

Lees hieronder verder voor een meer uitgebreide analyse!

Wil je weten of dit boek voor jou is, maar geen spoilers? Het begin van deze review is spoilervrij, dus lees tot aan de spoilergrens.

(meer…)

Over omgaan met technologie

Leestijd: 10 (minuten)

Onlangs schreef ik een artikel over Waarom onze computers te snel worden. Het vertelt dat technologische vooruitgang ook negatieve kanten kan hebben, zoals programmeurs die geen moeite meer doen en daardoor juist technologische achteruitgang inzetten.

In dit artikel wil ik uitleggen hoe je, in mijn ogen, beter kunt omgaan met technologie. Zowel het maken ervan (als je een programmeur bent) als het consumeren ervan.

De vraag is dus: technologie beheerst een steeds groter deel van ons leven, maar tegelijkertijd is de kwaliteit van software steeds lager en weten steeds minder mensen hoe het daadwerkelijk in elkaar steekt. Hoe lossen we dit op?

(Dit is niet een artikel over hoe je het beste “zorgt” voor apparatuur, of hoe je leert om computers te begrijpen, of hoe je jouw printer aan de gang krijgt, of waarom je die update maar niet weg kan klikken. Dat is een heel ander onderwerp. En ook iets wat zeker niet in één artikel past.)

Hoe lossen we dit op?

Het is vrij simpel: hou het simpel.

Dit artikel is geschreven voor iedereen, zowel programmeurs als consumenten van technologie (wat, dezer dagen, iedereen beslaat). Sommige van de stappen hieronder zullen niet op jou van toepassing zijn, maar de meeste wel.

Bovendien wordt het steeds belangrijker dat iedereen iets van computers begrijpt. Op veel scholen is informatica al een (basis)vak en anders hebben ze een programma voor “digitale geletterdheid”. Dus als je niks van computers weet, stel ik voor om er toch een klein beetje energie in te steken en vervolgens anderen erover te leren.

Dit zijn de stappen die ik al jarenlang neem om dit te bereiken:

  • Gebruik programma’s die één ding doen en niet meer. Het liefst open source.
  • Koop de goedkoopste apparatuur die je kan vinden. (Doe aan single tasken: sluit dingen af die je niet gebruikt, haal dingen uit de oplader als ze opgeladen zijn.)
  • Besef dat veel dingen nog steeds het beste analoog kunnen.
  • Begin elk project (zoveel mogelijk) met een leeg canvas.
  • Schrijf documentatie/opmerkingen en tests (voor anderen en jezelf)
  • Leer iedereen niet hoe ze moeten programmeren, maar eerst waarom ze moeten programmeren.

(meer…)