Omdat je nooit weet wanneer je het nodig gaat hebben

Letters Against Loneliness

Jahoor, weer een spel. Project numero twee in mijn “December = maak alle oude projecten eindelijk eens af”-onderneming.

Je kan het spel hier gratis downloaden voor Windows of van de Play Store (voor Android)

De trailer zegt eigenlijk alles:

Het is een puzzelspel. Het enige wat je doet is postkantoren plaatsen. Elke keer als je dat doet, versturen alle postkantoren op dezelfde lijn (als de nieuwe) een brief daarnaartoe. Komt die brief iemand tegen? Die persoon pakt het op.

Stuur alle personen een brief om de puzzel te voltooien!

Gebaseerd op een 10 jaar oud idee, toen ik net begon met programmeren. Toen was het te moeilijk om te maken. (Mijn matige poging staat nog steeds online, kwam ik achter, maar de link ga ik lekker niet geven. Dat spel, met 10 lelijke levels, wil je echt niet spelen.)

Toen besloot ik het goed uit te werken, wat uiteindelijk dit spel werd. Ik had grootse plannen, maar ik moest het project laten liggen (want ik moest mijn studie afmaken), toen vergat ik het, toen raakte ik een deel van de bestanden kwijt … en tja, het vervolg kan je wel raden.

Het spel had eigenlijk veel groter moeten zijn, maar dat ging niet meer lukken. Dus ik heb afgemaakt wat ik nog had, de fouten gefikst die ik nog tegenkwam, en dat was het. Tja, 100 levels is ook een prima aantal.

Vanwaar de naam?

Er zat een heel verhaal vast aan dit spel. Over dat het internet was verdwenen, dus men moest ineens weer gaan communiceren door brieven te sturen. Ik had allemaal van die mooie cutscenes in gedachten als je van de ene naar de andere wereld ging. En tja, “Letters Against Loneliness” allitereert ook gewoon lekker.

Maarja, daarvan heb ik ook slechts fragmenten teruggevonden. Het is best bijzonder hoe ik jarenlang gewoon nergens een back-up van heb gemaakt en maar wat aanklooide. Hoe de dingen die ik nu als vanzelfsprekend zie (in mijn workflow, mijn projecten, mijn professionaliteit) vroeger niet eens in mij opkwamen.

Tegelijkertijd, ik zat toen nog op school en had niet meer dan een halfuurtje elke week om daadwerkelijk nuttige dingen te doen (zoals aan projecten te werken), dus toen vond ik het waarschijnlijk een verspilling van tijd om 5 minuten bezig te zijn met een back-up maken :p

Het kan altijd beter

Om eerlijk te zijn, vind ik dat dit spel nog steeds niet recht doet aan het originele idee.

Het is zo simpel, maar zo effectief en gevarieerd: klik elke beurt op een vakje om iets te plaatsen, dingen op één lijn schieten iets naar elkaar toe, dat ene heeft interactie met wat het tegenkomt.

Dus misschien komt er ooit nog een vervolg hierop. Driemaal is scheepsrecht, toch?

Over de gebruikte software

Daarnaast gebruikte ik voor dit spel de Solar2D Game Engine, dat destijds nog de Corona SDK heette. (Mag je raden waarom die naam is veranderd.) Hoewel ik te spreken ben over de engine, en zelfs een review heb geschreven waarvoor ik een bedankmailtje kreeg van de hoofdontwikkelaar van deze software, ga ik het nooit meer gebruiken.

Het is niet geschikt voor een enigszins groot en professioneel project. Het kán wel … maar waarom zou je jezelf irriteren en je tijd verspillen? Kies een andere software, zoals de Godot Engine die ik nu gebruik, die alles veel makkelijker maakt.

Het afmaken van dit project bestond vooral uit urenlang de raarste fouten oplossen, die uiteindelijk neerkwamen op “tja, dit is gewoon iets raars met deze software, probeer maar een weg eromheen te vinden”

En toen wilde ik een testsessie opnemen (voor screenshots en trailer), bleek de hele opname te haperen en soms gewoon het verkeerde op te nemen! Was mij nog nooit overkomen bij alle andere spellen die ik ooit had gemaakt, in andere software.

Nee, deze software is vooral voor prototypen: héél snel een idee in elkaar flansen om te zien of het leuk is en waard is om uit te bouwen. (Ik heb dan ook een stuk of vier prototypes in deze engine liggen. Maar ik weet niet of ik die nog wel af wil maken na deze ervaringen :p) En als je dan ziet dat het leuk is, ga je over naar het echte werk.

Conclusie

Hoe dan ook, geef het spel een kans! Het is gewoon een degelijk puzzelspel. Niks spectaculairs, maar meer dan goed genoeg om even wat tijd mee door te brengen. Het is mijn eerste spel in pixel art, dus de kwaliteit daarvan is ook niet wereldschokkend, maar je moet ergens beginnen. (Mijn pixelprentenboek dat ik eerder dit jaar uitgaf, Het Rijk van Wondersteboven, laat bijvoorbeeld al zien hoeveel beter mijn pixel art nu is.)

Ik heb uiteindelijk nog advertenties in dit spel gezet … maar die lijken niet echt te werken. Kan te maken hebben met dat het soms een paar dagen duurt voordat Google besluit ze te laten zien. Kan een fout in het spel zijn. Maar vooralsnog heb je compleet gratis hints en alles in dit spel.

En het allerbelangrijkst: weer een project afgemaakt! Weer mijn hoofd ietsje leger en een kunstwerk van mij de wereld ingestuurd! Gepubliceerd, afgestreept, dubbele back-up maken, van je harde schijf gooien, en door met de volgende.

3 reacties op "Letters Against Loneliness"

  1. Willem schreef:

    Leuk concept; lekker simpel en toch uitdagend!

    Nu je het hebt over puzzelspellen die nog liggen te wachten… Ik ben ooit begonnen met een puzzelspel gebaseerd op de ideeën van The Witness (van Jonathan Blow, prachtig spel) maar dan browsergebaseerd en met een random logica zodat elke serie puzzels voor iedereen anders is (behalve als je dezelfde seed gebruikt). Wil ik eigenlijk nog wel ‘een keer’ afmaken. Tja, wie weet komt het er nog eens van 🙂

    1. hetisdepanda schreef:

      Dankjewel! Ik heb toevallig ook wel eens nagedacht over zo’n spel (“willekeurig gegenereerde puzzels per potje”), maar kwam altijd problemen tegen die het (in mijn ogen) niet haalbaar maakten.

      De puzzels voor dit spel zijn toevallig wel willekeurig gegenereerd, maar van tevoren, en met een vaste logica, wat véél makkelijker is natuurlijk. Vooralsnog kom ik niet verder dan dat.

      Dus als je dat spelletje nog “een keer” maakt, laat me vooral weten hoe het gaat 🙂

      1. Willem schreef:

        Leuk dat je hier ook met automatisch genereren werkt. Alhoewel het handmatig maken van prachtige levels natuurlijk ook fantastisch is. In zekere zin worden met beide mijn ‘artiesten-ik’ bevredigd: ofwel je bent zelf mooie puzzels aan het maken, ofwel je bent een mooi algoritme aan het maken dat vervolgens weer de puzzels maakt. Het schaalbare van algoritmisch genereren spreekt me altijd wel aan, maar anderzijds: vaak doe je er vervolgens ook weer niet zo veel mee 😉

        Als ik er nog een keer aan toe kom, laat ik het weten! 🙂

        Succes met alles!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.