Che-ou-wyen

Leestijd: 4 (minuten)

Er waren vele redenen om dit spel te maken. Sommige waren privé en ga ik hier niet helemaal uitleggen, de andere waren:

  • Ik was altijd al geïnteresseerd in hoe onze technologie wordt gemaakt
  • Ik vond het raar dat, elke keer als een nieuw product uitkwam met betere “features”, de prijs toch hetzelfde bleef.
  • Ik wilde een strategisch spel doen waarbij je allemaal moet samenwerken om een productketen in stand te houden, maar wel ruimte over laten voor heel veel keuzes en variatie.
  • Ik hou sowieso van economische spellen, waarbij de waarde of het aanbod van iets kan veranderen aan de hand van de acties van de rest van de spelers.

Zo werd dit spel geboren. Che-ou-wyen is een hele slechte vertaling van “10 euro” in het Chinees.

Waarom? Omdat elk product dat je verkoopt voor 10 euro verkocht moet worden. Dit werd de basismechaniek voor het spel, en gek genoeg werkte het heel goed.

Waar kan ik downloaden?

Alle bestanden zijn te vinden in de dropbox folder: CHE-OU-WYEN

  • De kaarten zijn te vinden in Kaarten 0Kaarten 1 en Kaarten 2
  • De regels staan in Che-ou-wyen Final

Ja, het zijn heel veel kaarten. (Je hebt namelijk materialen, grondstoffen, faciliteiten, onderzoekskaarten, geld, populatiefiches, etc.) Ik heb geprobeerd het zo simpel en klein mogelijk te houden, maar ik kon de hoeveelheid niet kleiner krijgen dan dit.

(Dit was dan ook precies het moment dat ik besloot voortaan kleinere spellen te maken. Want, toen ik ging uitrekenen hoeveel het een gemiddeld mens zou kosten om te printen, werd ik niet blij. Aan de andere kant, het is nog altijd veel goedkoper dan een doos met kaarten en fiches kopen voor veertig euro.)

De spelregels zijn in mijn ogen ook duidelijk en foutloos, maar ik begrijp dat het saai kan zijn om tien pagina’s vol tekst te lezen. Herinner mij om hier ooit een mooi vormgegeven handleiding van te maken met voorbeelden en plaatjes.

Over het spel

Je doel is uiteindelijk om zoveel mogelijk overwinningspunten te krijgen.

Overwinningspunten zijn, echter, schaars, en dus draait het hele spel toch vooral om je geld laten groeien en inzetten op de juiste voorzieningen.

Iedereen speelt samen om producten op de markt te krijgen. Zo’n product doorloopt enkele fases:

  • Grondstoffen verkrijgen
  • Materialen bouwen van die grondstoffen
  • De materialen door een machine ( = “faciliteit”) laten gaan om er een onderdeel van te maken
  • De onderdelen samenvoegen (middels een faciliteit) tot een product
  • Het product verkopen

Niemand kan alles in z’n eentje doen, en dus zullen verschillende mensen gedurende het spel heel goed worden in één of twee fases, en hun resultaten aan de rest doorverkopen.

Zoals de titel van het spel aangeeft, wordt elk product verkocht voor 10 euro. Echter, je mag een product alleen uitbrengen als het qua waarde hoger is dan het vorige uitgebrachte product. Ook hangt het van je eigen onderzoeksniveau af aan hoeveel mensen je het product kwijt kunt, en of mensen bijv. met korting upgraden van je vorige product.

Als je bedenkt dat dit slechts een deel van de mogelijkheden is, zul je zien dat dit spel bomvol staat van de keuzes, strategische opties en spelvariaties. (Sterker nog, ik zou de grootste zwakte van het spel willen noemen dat het té complex kan worden :p)

Zo hebben de mensen die de grondstoffen aanleveren mogelijkheden om dit sneller te doen, of duurdere grondstoffen te delven. Of iemand besluit vooral uitvindingen te doen, en die te patenteren, waardoor de rest bij hem vanalles moet afkopen. Of iemand bouwt de beste faciliteiten, waardoor het voor de rest onhandig is om zelf nog faciliteiten op te zetten, en ze het beste bij die persoon langs kunnen gaan.

Opmerkingen

Ik ben wel trots op dit spel. Het ziet er mooi uit, de spelregels zijn niet bijzonder lastig of uitgebreid (althans, niet voor een spel van dit formaat), en ik denk dat er heel wat mechanieken in zitten die niet of nauwelijks ergens anders voorkomen.

Echter, zoals ik net al zei, had het spel gestroomlijnder en eleganter gekund.

Ik vind bijvoorbeeld mijn markt-mechanisme heel grappig, maar het verdrinkt een beetje tussen alle andere spelmogelijkheden. Dus, waarschijnlijk maak ik in de toekomst nog een heel simpel spel met alleen die specifieke techniek.

Ik moet jammer genoeg zeggen dat ik het spel nog nooit in zijn geheel gespeeld heb. Ik heb alleen delen zelf uitgetest, en vele situaties doorgedacht/doorgerekend, maar nooit met een groep gewoon het spel van begin tot eind gespeeld. Hopelijk lukt dat binnenkort.

Concrete bevinding: het is goed voor een spel als thema en spelregels hand in hand gaan. Ik denk dat het hierbij goed is gelukt, dus daar ben ik blij mee, en dat maakt het spel (voor zover ik weet) al meteen een stuk beter. Het thema is technologische producten ontwerpen, maken en verkopen, en alle mechanieken draaien hierom (en zijn grotendeels ontworpen naar hoe het in het echt goed).

Wat ik niet slim heb gedaan, echter, is dat ik al begon met tekeningen maken en spelregels vastleggen voordat ik het hele spel voor ogen had. Daardoor kwam ik er pas laat achter dat ik echt heel veel kaarten nodig had, en dat het design van deze kaarten aangepast moest worden om alles mogelijk te maken.

Desalniettemin was het grootste probleem dat ik dus weinig vrijheid meer had om het spel te stroomlijnen. Als je te vroeg in het proces de regels al strak begint op te schrijven en kaarten begint te ontwerpen, ben je niet meer geneigd om later dingen te veranderen of andere dingen te proberen. Je bent eigenlijk al je creativiteit en mogelijkheden aan het weggooien, zodat het spel maar iets eerder af is.