Categorie: Vluchtig Verhaal

In deze categorie plaats ik (zeer) korte verhaaltjes, die ik meestal schrijf naar aanleiding van een klein, grappig idee.

Schrijftip: begin het en vergeet het

Leestijd: 5 (minuten)

Ik begin een bijzonder patroon te ontdekken in alle boeken die ik lees en inmiddels ook de verhalen die ik zelf schrijf. Ik noem het: begin het en vergeet het.

Veel verhalen beginnen met een héél interessant eerste hoofdstuk dat allerlei vragen oproept. Dat zorgt dat lezers in het verhaal worden gezogen, het boek uiteindelijk kopen en vervolgens uitlezen. (Niemand besluit of hij een boek wil kopen of doorlezen door ineens halverwege hoofdstuk twintig een paar paragrafen te lezen.)

Oftewel, het eerste hoofdstuk is de belangrijkste drempel, en schrijvers weten dat. Maar je wilt niet je kruit verschieten. Als je het beste moment van het verhaal aan het begin plaatst, met de beste scenes en mysteries … kan je daarna nergens heen. Het wordt alleen maar slechter.

Bovendien, als die eerste paar hoofdstukken van het verhaal écht belangrijk zijn, levert dat een tweede probleem op: lezers zijn het vergeten richting het einde.

Regelmatig leest iemand een verhaal van mij en vraagt aan het einde: “super leuk, maar, dit en dit begreep ik dus niet, heb ik iets gemist?” En meestal kan ik dan wijzen naar een cruciale actie of beetje informatie in de eerste paar hoofdstukken. In het geval van informatie kan je het herhalen (hoewel dit niet ideaal is), maar als het een hele actie of scene betreft is dat lastig.

Als laatste komt een derde probleem: het midden van een boek is doorgaans het moeilijkst om interessant en getemporiseerd te houden. Het laatste dat je wilt, is allerlei verhaallijnen of overgebleven stukjes informatie uit de eerste vijf hoofdstukken met je meeslepen door het boek heen. Je wilt ze snel afronden en vergeten, zodat je meteen doorkunt met de volgende geweldige actie.

Dus hoe lossen we dit op? Hoe krijgen we een ijzersterk begin dat zorgt dat iedereen wil doorlezen, zonder de rest van het verhaal direct in gevaar te brengen?

Nou, je begint een spannende verhaallijn, en vervolgens rond je die af binnen de eerste 5 hoofdstukken. (Of simpelweg vér voor het einde van het boek.)

Hieronder een paar voorbeelden.

(meer…)

De subtiele superheld: Sherlock Holmes

Leestijd: 9 (minuten)

Ik heb de laatste jaren regelmatig last gehad van zogenaamde “superheldensaturatie”.

Alle films die uitkwamen gingen over superhelden. Alle boeken en series die voorbij kwamen gingen over wéér een andere groep mensen met ongelofelijke superkrachten. Een film was pas spannend en meeslepend als de wereld bijna ten onder ging en de hoofdpersoon blijkbaar onmenselijk sterk was en ook nog op het laatste moment onverklaarbare toverkrachten kon oproepen.

En daar werd ik moe van.

Als de (hoofd)personages haast perfect en onverslaanbaar zijn, maakt dat het verhaal juist veel zwakker. Er is geen spanning. Er is geen emotionele connectie, want de personages zijn nauwelijks meer menselijk. (En als de dreiging in de eerste film al een ordergrootte heeft van “de wereld eindigt bijna”, moet je nagaan met wat voor gekke dingen ze op de proppen komen in het vervolg.)

In dit artikel wil ik mijn eigen geheugensteuntje uitleggen waarmee ik (hopelijk) meer interessante en genuanceerde helden schrijf. En vooral ook waarom dat uitmaakt.

Ik introduceer de subtiele superheld: Sherlock Holmes!

De échte Sherlock Holmes

Vrijwel iedereen kent het personage Sherlock Holmes. Maar wegens het grote scala aan adaptaties kent iedereen een nét wat andere versie.

(meer…)

De Raadselrijders

Leestijd: 58 (minuten)

Over dit verhaal: “De Raadselrijders” is een kort verhaal (~14,000 woorden) dat ik schreef als experiment. Ik doe vaak schrijfexperimenten: ik leg mezelf enkele restricties op (zoals met welke situatie ik moet beginnen) en moet dan de rest van het verhaal bij elkaar improviseren.

Meestal loopt het uit de hand, maar deze keer was het resultaat goed genoeg om op het blog te plaatsen! Hieronder kun je het helemaal te lezen.

Sommigen hebben laten weten dat ze liever een PDF lezen dan het blog. Voor die mensen heb ik het verhaal in PDF-formaat: De Raadselrijders (aan het einde van dit document staan enkele opmerkingen over het verhaal, het schrijfproces, en korte notities die ik maakte tijdens het schrijven)

Veel leesplezier!

Dit was de laatste keer. Met elke schep groeiden de modderhopen rond haar voeten, maar slonk haar vertrouwen. Hoe vaak had ze dit al wel niet gedaan? Tegenover haar compagnon deed ze nonchalant alsof dit getal onbekend was, alsof ze de tel al jaren geleden was kwijtgeraakt, maar ze wist exact hoe vaak ze het hadden geprobeerd: duizend keer. Een mooi getal om te stoppen, toch?

Inmiddels stonden haar voeten alweer twee lagen verder, in het gat dat ze zelf had gegraven. Ze kende de grondlagen als de letters van het alfabet: de eerste laag was fijn zand, daarna kwam harder zand, daarna stukken steen, daaronder haast onbreekbare boomwortels die dikker groeiden dan haar beide voeten naast elkaar, en pas daarna werd het spannend. Als je even doorwerkte, kon je voor het eind van de nacht een heel woord maken.

(meer…)

Personages Bedenken III

Leestijd: 5 (minuten)

In de vorige twee delen heb ik algemene tips gegeven voor het bedenken van personages (wanneer je een verhaal schrijft).

Deze tips zijn nog steeds van kracht, maar het afgelopen jaar heb ik nóg iets beters gevonden. Een techniek die sneller en simpeler is, maar tegelijkertijd betere personages oplevert.

Ik noem het de … “waarom zit dit personage in het verhaal?”

Het is geen geweldige titel. Maar het was iets minder intimiderend dan mijn vorige titel: verhaalsafhankelijke vragen.

(Daarvoor heette het: dubbelperspectief voor de belangrijkste verhaalelementen. Die heb ik heel snel weggegooid.)

Wat is het idee?

Stel ik schrijf een verhaal in het genre detective of mysterie. Aan het begin van het boek wordt iets belangrijks gestolen. (Weet ik veel, doe maar een houten kruk die miljoenen waard is, omdat Vincent van Gogh er hoogstpersoonlijk op heeft gezeten.)

Vervolgens introduceer ik een viertal hoofdpersonages. Wat is de belangrijkste vraag die ik deze personages kan stellen?

(meer…)

Kapers van de Eenzame Kust – een familiemusical

Leestijd: 2 (minuten)

Het is weer de hoogste tijd: ik heb een musical geschreven!

De musical heet “Kapers van de Eenzame Kust” en is gratis te downloaden en op te voeren.

De pagina met alle uitleg en bestanden is hier te vinden: [Musical] Kapers van de Eenzame Kust

Over het stuk: dit stuk is bedoeld voor een grote groep (13 rollen + ensemble), heeft de lengte/grootte van een professionele familiemusical (1.5 uur voor de pauze, 1 uur na de pauze), en heeft 17 nummers (netjes uitgeschreven op bladmuziek). Geen enkele rol is een piepkleine bijrol: ze doen allemaal hele belangrijke dingen. De muziek is (relatief) simpel te spelen en zingen: hoewel elke rol moet zingen, is het maximale benodigde bereik 1-1.5 octaaf, waardoor zangstem/zangbereik van uw cast geen groot probleem moet worden.

Is het echt gratis? Waarom? Ik zou het geweldig vinden als veel mensen dit stuk uitvoeren (met hun toneelclubje, een amateurtoneelgroep, op de middelbare school, wat dan ook). Voor die mensen is het geheel gratis te gebruiken en heb ik het stuk zo simpel mogelijk gehouden (qua decor, attributen, muziek, en andere vereisten).

Mochten er vragen of problemen zijn bij uw uitvoering, neem dan contact met mij op.

Mocht u het stuk tegenkomen en professioneel willen produceren, neem dan ook met mij contact op.

Waar gaat het stuk over? Het stuk gaat over opgroeien, wat het betekent om jong te zijn, de relatie tussen kinderen en ouders, en vooral (zoals je verwacht) eenzaamheid. We volgen specifiek het avontuur van de twee hoofdpersonen (Milo en Anna), terwijl ze wegrennen van huis/school, op zoek naar de mythische “Kapers” – een groep jongeren, op een eiland ver weg, die nooit meer opgroeien. Onderweg leren ze veel over zichzelf en hun toekomstdromen, zijn er rare dingen aan de hand met de Kapers, en gebeuren er veel spannende, grappige en vooral emotionele dingen.

Verder nog iets? Het idee begon als een afscheidsmusical (“groep 8 musical”), maar werd gaandeweg steeds meer een familiemusical. Dus ik besloot er twee versies van te maken.

Deze versie (de “volwassen versie”) is heel duidelijk een serieuze musical, te spelen met een groep jongeren en/of volwassenen.

Ik ben nu nog bezig met de “kinderversie” (of “groep 8 versie”), maar daarvoor moet veel aangepast, aangezien alle volwassen rollen weg moeten en het script een stuk korter moet.

Goh, wat een leuk logo heeft deze musical. Nou, wat leuk dat je ernaar vraagt! Als je wilt weten hoe ik die gemaakt heb, lees dan vooral mijn artikel over het logo ontwerp. Dit is de link: Logo Ontwerp (“Kapers”)