Omdat je nooit weet wanneer je het nodig gaat hebben

Toen we weggingen was het nog licht

Toen we weggingen was het nog licht
Wanneer we aankomen weet ik niet

Druppels glijden langs het raam
Ik schrijf je naam
vinger tegen glas
Maar dankzij de regen
en wind tegen
zal deze snel weer vergaan

Toen we vertrokken was het nog licht
Wanneer we aankomen wil ik niet weten

Deze reis is te fijn
de dagen te kort
Mijn wereld te klein
zicht op horizon ontnomen
Door de problemen op mijn bord
weet ik niet
of ik ooit wel thuis wil komen

Toen we opstapten was het nog licht
Of we ooit aankomen kan me niks schelen

Soms is eindbestemming
einde teleurstelling
maar vaak valt het tegen
wil je weer wind in je haren
en verder varen
op hoop van zegen
voorbij elke planning

Toen we slechte grappen maakten
deels om tijd te doden
deels uit nervositeit
Lag voor ons nog een eeuwigheid
om te wennen, gek te doen
doelloos samen rond te dolen

Toen ik hopeloos verliefd raakte
was het nog licht
Toen jij wegging
werd het weer donker

Er zijn (nog) geen reacties.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.