Ezelsoor.

Leestijd: 1 (minuten)

Er is een plantensoort, hier niet zo ver vandaan, die maar weinig mensen kennen. Sterker nog, er is een plant die op veel plekken in Nederland veelvuldig voorkomt, maar veel te weinig aandacht krijgt. Ik heb het hier, natuurlijk, over Ezelsoor.

De ezelsoor is geclassificeerd als onkruid, maar dat vind ik een grove belediging. Het is een grijze plant die er weinig bijzonder uitziet, maar, en dit is het hele punt, de plant heeft superzachte bladeren! Je zou een bed kunnen maken van ezelsoor en er heerlijk op kunnen slapen. Je zou een bal van vijfhonderd kilo ezelsoor keihard tegen iemand aan kunnen gooien, en die persoon zou dat hartstikke fijn vinden. Je zou je hele huis kunnen bedekken met ezelsoor en op elk willekeurig meubelstuk in slaap kunnen vallen.

Maar, het brengt wel een bepaalde kwestie aan het licht. Evolutionair gezien, overleven de planten die bepaalde weersomstandigheden kunnen weerstaan, en waarvan de zaden druk worden verspreid. Dit betekent dus dat er vroeger dieren moeten zijn geweest die de plant zagen, en dachten “heu, dat is handig, mijn zoon is binnenkort jarig, ik kan hem best een nieuwe knuffelbeer geven”, en vervolgens de plant meenamen en in hun eigen tuintje plantten. Ja, of dat grote beesten met hun lompe poten per ongeluk in de plant gingen staan, maar daar voelden ze niks van, dus sleepten ze zo de plant mee.

Dit impliceert, echter, dat het dus wel degelijk mogelijk is voor zachte dingen om te overleven in deze harde wereld. Ik stel dan ook voor dat iedereen hier een voorbeeld aan neemt, en probeert wat zachter met elkaar om te gaan. Je hoeft niet iemand anders te kleineren om zelf groter te worden. Wees een ezelsoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *