Omdat je nooit weet wanneer je het nodig gaat hebben

Own Goals Not Allowed

Een hele tijd geleden besloot ik om in mijn weekend te stoppen met werken aan mijn hoofdproject, maar in plaats daarvan een “mini weekendproject” te doen.

De projecten kwamen af. Het duurde alleen een half jaar voordat ik ze kon testen en aan de wereld geven. Maar nu is hij er eindelijk: Own Goals Not Allowed

Het idee was simpel: een (zwaar versimpeld) potje voetbal … op meerdere velden tegelijkertijd.

Dus als jij op “omhoog” drukt, gaan jouw poppetjes in alle velden omhoog.

De titel komt natuurlijk van het logische gevolg: het is heel makkelijk om per ongeluk eigen doelpunten te maken op deze manier. Daarvoor word je extra gestraft: de tegenstander krijgt 10 punten!

En zo ontstond een supersimpel spelletje dat iedereen meteen kan spelen, maar toch behoorlijke vaardigheid vraagt (in multitasking, positionering, etcetera).

Wat ging goed?

Ten eerste: het spel is afgekomen. Van begin tot eind, in 3 dagen tijd. (Het enige waarmee ik begon is het idee die ik hierboven vertelde.)

Ten tweede: het spel is verrassend mooi geworden. Het menu, de kleine animaties overal, je zou van het uiterlijk zeggen dat er veel langer aan dit spel is gewerkt.

(Dat was overigens ook één van de doelen. Ik blijf vaak te lang hangen in proberen de basis van het spel perfect te maken, terwijl de andere kant — animaties, effecten, explosies, geluiden, etcetera — ook gewoon 50% zijn van het plezier dat men krijgt van spellen. Omdat de kern van dit spel zo simpel is, heb ik veel meer tijd om op de buitenkant te focussen.)

Ten derde: het idee werkt … redelijk. Je moet wel degelijk goed uitkijken wat je doet, anders maak je links en rechts eigen doelpunten. Er is een zekere vaardigheid nodig, maar genoeg chaos en willekeurigheid om het voor iedereen leuk te maken.

Wat ging minder goed?

Ten eerste: drie dagen is geen weekend natuurlijk. Daarom ben ik vrij snel weer gestopt met de weekendprojecten: ze namen steeds halve weken in beslag, en dat was nou juist niet de bedoeling.

Ten tweede: het idee is dus niet echt zo goed geworden als ik hoopte. Er waren allemaal kleine problemen die ik nu niet meer kon oplossen:

  • De bal kan vast komen te zitten in de hoeken, zeker als er meerdere spelers tegelijkertijd omheen drommen en een soort schild eromheen vormen :p
  • Spelers zijn iets te groot, de bal iets te groot, iedereen beweegt wel erg snel => door al dit soort dingen te veranderen zou meer ruimte moeten ontstaan op het veld en moet het makkelijker worden om te scoren.
  • Omdat iedereen exact even snel beweegt en overal kan komen, is het een beetje eentonig, en is het lastig voor een team om echt een voordeelsituatie te krijgen over het andere team. Er zou véél meer afwisseling moeten zijn in deze “fysieke” eigenschappen van spelers en ballen.

Doordat ik zo lang wachtte met uitgeven, en het spel uiteindelijk kon laten testen, heb ik veel foutjes nog eruit gehaald. (Waardoor er dus eigenlijk vier dagen aan dit spel is gewerkt.)

Een hele late toevoeging, bijvoorbeeld, zijn de willekeurige muurtjes (horizontaal, verticaal of diagonaal) die op de velden verschijnen. Dat loste bijna alle problemen op, want je moet steeds eromheen lopen, of de bal eromheen krijgen. Maar zoiets bedenk je pas nadat je afstand neemt en het spel door anderen laat testen. (Eerst was dit er niet, waardoor de meeste goals simpelweg kwamen doordat de bal traag in een rechte lijn op je goal afkwam, maar jij zat niet op te letten.)

Conclusie

Dat dus. Mijn eerste weekendproject. Het was leuk ter afwisseling, en leverde een grappig spelletje op, maar duurde te lang om consistent te doen.

Er is nog een tweede “weekendproject”, maar die duurt inmiddels meer dan een week, dus zo durf ik het niet meer te noemen :p

Er zijn (nog) geen reacties.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.