Pizza Peers

Leestijd: 1 (minuten)Pizza Peers is een coöperatief spel over pizza’s bezorgen. Het is een chaotische en vooral hilarische dans tussen het verzamelen van ingrediënten, uitvinden van nieuwe pizzacombinaties, bakken tot de perfecte temperatuur, en vervolgens nét op tijd afleveren. Bezoek de officiële spelpagina voor meer … Lees verder Pizza Peers

Boekrecensie: Mistborn (Trilogy)

Leestijd: 15 (minuten)

Mistborn Trilogy eBook door Brandon Sanderson - 9781429989817 ...

Zoals gewoonlijk voor mijn doen, heb ik de naam Brandon Sanderson net zo lang genegeerd totdat ik er niet meer omheen kon.

Ik heb jaren geleden zelfs colleges van hem gekeken over verhalen schrijven en gepubliceerd worden. (Ze staan gratis op YouTube en ik kan ze zeker aanraden!) Maar toch had ik nooit een boek van hem gelezen, ondanks zijn enorme populariteit en volume van werk.

Daar is nu verandering in gekomen!

De afgelopen maanden heb ik de Mistborn Trilogie gelezen. Ik koos deze reeks om twee redenen: dit boek noemde hij zelf het vaakst in zijn colleges (wat de suggestie wekt dat hij er zelf de grootste fan van is) en het is het meest “Young Adult” van al zijn boeken. Ik ben een fan van fantasy, maar niet van gigantische boeken vol onbegrijpelijke zinnen waar je niet doorhéén kunt komen, dus ik wilde iets pakken wat hoogstwaarschijnlijk lichter en sneller was.

Mijn conclusie? Brandons populariteit is dik verdiend. Nooit eerder heb ik zó snel een hele reeks uitgelezen en lag ik ’s avonds in bed nog lang na te denken over het boek en de gebeurtenissen. Het was leuk en boeiend om te lezen, de gehele reeks zit zeer goed in elkaar, en uiteindelijk eindigt het verhaal op een bevredigende manier. Het verhaal kent een goede balans tussen grappige passages en lichte actie, en meer serieuze verhaallijnen en thema’s.

Toch krijgt het boek geen perfecte score. Het boek komt wat langzaam op gang en kent regelmatig wat trage periodes, waarin Brandon alleen poppetjes heen en weer schuifelt of paragrafenlange uitleg en details geeft over de wereld. Ook levert het boek niet al zijn beloftes in, wat ik in dit geval zwaar aanreken, omdat ik het principe van “promises to the reader” van niemand minder dan Brandon zelf heb geleerd.

Mijn review? Deze reeks krijgt 9 uit 10 sterren.

★★★★★★★★★☆

Lees verder voor een meer gedetailleerde analyse en uitleg voor mijn review! Zoals te verwachten, is deze recensie spoilervrij totdat je de == spoilergrens == tegenkomt.

Als je alleen wilt weten of dit boek iets voor jou is, raad ik je aan om te lezen tot de spoilergrens. (En zeker niet verder dan dat.)

(meer…)

[GameDev] De dubbele scoreteller

Leestijd: 2 (minuten)

Onlangs ontdekte ik een makkelijke manier om bordspellen spannend te maken: de dubbele scoreteller.

(Dat is geen officiële term, zo noem ik het zelf.)

In de meeste spellen is er één duidelijke winconditie. Denk aan dingen zoals “de eerste speler met X punten wint” of “jullie winnen als alle vijanden zijn verslagen”

Dit is op zich prima, maar het introduceert vrijwel altijd een probleem: je weet al even van tevoren of je gaat winnen of niet, wat alle spanning en onvoorspelbaarheid eraf haalt. Als jij het spel begon met twintig vijanden, en er zijn nu nog maar twee over, ja, dan weet je al vrij zeker dat je gaat winnen. Als jij twintig punten nodig hebt, en je hebt er nu negentien, ja, dan hoef je de laatste ronde(s) ook niet meer iets spannends te verwachten.

Hoe lossen we dit op? Met een dubbele winconditie!

Je hebt niet alleen een voorwaarde om te winnen, je hebt ook een voorwaarde om te verliezen.

(meer…)

De subtiele superheld: Sherlock Holmes

Leestijd: 9 (minuten)

Ik heb de laatste jaren regelmatig last gehad van zogenaamde “superheldensaturatie”.

Alle films die uitkwamen gingen over superhelden. Alle boeken en series die voorbij kwamen gingen over wéér een andere groep mensen met ongelofelijke superkrachten. Een film was pas spannend en meeslepend als de wereld bijna ten onder ging en de hoofdpersoon blijkbaar onmenselijk sterk was en ook nog op het laatste moment onverklaarbare toverkrachten kon oproepen.

En daar werd ik moe van.

Als de (hoofd)personages haast perfect en onverslaanbaar zijn, maakt dat het verhaal juist veel zwakker. Er is geen spanning. Er is geen emotionele connectie, want de personages zijn nauwelijks meer menselijk. (En als de dreiging in de eerste film al een ordergrootte heeft van “de wereld eindigt bijna”, moet je nagaan met wat voor gekke dingen ze op de proppen komen in het vervolg.)

In dit artikel wil ik mijn eigen geheugensteuntje uitleggen waarmee ik (hopelijk) meer interessante en genuanceerde helden schrijf. En vooral ook waarom dat uitmaakt.

Ik introduceer de subtiele superheld: Sherlock Holmes!

De échte Sherlock Holmes

Vrijwel iedereen kent het personage Sherlock Holmes. Maar wegens het grote scala aan adaptaties kent iedereen een nét wat andere versie.

(meer…)