Academische Avonturen (Deel 2)

Leestijd: 12 (minuten)

Dit is deel 2 van een een lang artikel over mijn laatste halfjaar op de universiteit. Klik hier voor deel 1: Academische Avonturen (Deel 1)

Hoofdstuk 5: Dingen veranderen als je weg bent

Ik ben anderhalf jaar weggeweest. In die tijd ben ik een stuk of 5-10 keer op de universiteit gekomen voor andere dingen, zoals afspraken met vrienden, maar toch voelde het alsof ik tien jaar lang van de uni was geweest.

Mijn hele studie was ineens Engels en had veel meer studenten. (Wiskunde was eerst gewoon een piepkleine Nederlandse studie ergens in het hoekje van de universiteit.)

De docenten, echter, waren niet ineens goed geworden in Engels. Dus naast het opschrijven van moeilijke formules en bewijzen, mochten we nu ook de gekonkelde Engelse uitspraken van professoren ontcijferen! Serieus, waarom kan geen enkele docent Engels? Waarom hebben ze niet even een cursus of iets dergelijks gegeven? En als we toch bezig zijn, waarom leren ze professoren niet over goed stemgebruik? Ze zijn regelmatig nauwelijks te verstaan.

Maar het wordt nog raarder als je erachter komt dat iedereen stiekem Nederlands is.

Dan zit je dus elke dag in het Engels te communiceren, de een wat beter dan de ander, terwijl iedereen gewoon Nederlands kan. Maar als je dan Nederlands gaat praten, krijg je op je kop. “English! We speak English here! Don’t exclude people!”

Ik heb liever dat wij elkaar begrijpen en miscommunicatie voorkomen, dan dat ik per ongeluk in het Nederlands begin terwijl er één Engelstalige student ergens in de hoek van de collegezaal zit. Maar goed.

Gelukkig zagen andere mensen dit ook in, want tegen het einde van dit halfjaar kwam ik in steeds meer situaties waarin iedereen het opgaf en schijt had aan de regels.

(Tijdens mijn online tentamen, wederom wegens Corona, was er een chat met de instructeur en soms kwam de professor zelf even langs in de chat om een belangrijke opmerking te maken. Die deden dat allemaal in het Nederlands, ondanks het feit dat dit vak Engelse studenten had en niemand had gecheckt of die in deze groep zaten. Soms vraag ik me wel af hoe buitenlandse studenten daarnaar kijken, als Brabanders dingen zeggen als “duurt keilang” en “nope” tegen docenten, terwijl zij helemaal naar Nederland zijn gekomen en hier zijn gesettled speciaal om deze studie te doen. En deze studie speciaal officieel Engelstalig is geworden voor hen.)

Hoe dan ook, een zekere “verengelsing” van de hele universiteit had ook plaatsgevonden.

(meer…)

Academische Avonturen (Deel 1)

Leestijd: 9 (minuten)

Vorig jaar heb ik een pauze genomen van mijn studie. Ik vond het een verschrikkelijke studie, maar ik was inmiddels al zó ver dat het zonde was om het niet af te maken. (Daarnaast bestaat er zoiets als studieschuld.)

Je vraagt je misschien af: waarom heb je deze studie dan gedaan? Nou, ik wilde helemaal (nog) niet studeren, maar op mijn zeventiende waren mijn ouders en school dermate aan het zeuren, dat ik met forse tegenzin maar een willekeurige studie ben gaan doen.

(Ze hadden allemaal van die goede argumenten als “je moet het zelf weten dan! Als je niet studeert dan wordt je putjesschepper!” en “ja, het zou zonde zijn als iemand met jouw hersenen naar het hbo gaat, je moet eigenlijk wel een universitaire studie doen!” Gevolgd door de gouden zin: “ja, als je nu een tussenjaar neemt, ga je waarschijnlijk nooit meer studeren!” Ach, wat vervelend zeg, dat jongeren zich ontwikkelen tijdens zo’n tussenjaar en dan vaak besluiten wat ze liever willen doen dan blind een zware studie inrennen.)

Na anderhalf jaar pauze ben ik de afgelopen zes maanden weer gaan studeren. Ik had er geen zin in, en zodra ik het diploma heb ga ik het meteen ritueel verbranden, dus om mezelf gemotiveerd te houden besloot ik dit artikel bij te houden!

Hierin heb ik alle domme, grappige, interessante, en frustrerende dingen opgeschreven die zijn gebeurd. Veel plezier bij het lezen van mijn Academische Avonturen!

(meer…)

Academische Avonturen (Deel 3)

Leestijd: 14 (minuten)

Dit is deel 3 van een lang artikel over mijn laatste halfjaar op de universiteit. Klik hier voor deel 1: Academische Avonturen (Deel 1)

Hoofdstuk 10: Niemand begrijpt het

Mijn andere vak, Queuing Systems (over wachtrijen, uitrekenen van gemiddelde wachttijd enzo), had een andere aanpak.

Hun tentamens waren traditioneel 3 uur lang. Je had vier vragen (met een stuk of vier deelvragen), je moest veel uitrekenen, en naast één formuleblad mocht je geen hulpmiddelen.

Omdat het tentamen nu online was, en je mocht je boek erbij gebruiken (een “open boek tentamen”), besloten ze het in te korten tot 2 uur.

Oké, op zich redelijk, dacht ik.

Dit ingekorte tentamen had drie opdrachten … waarvan enkele significant anders waren dan alles wat ik hiervoor had geoefend. Ik had de dagen ervoor vier oude tentamens serieus geoefend, maar uiteindelijk moest ik bijna 1/3 van het tentamen openlaten omdat ik geen tijd had, en bij enkele andere onderdelen duurde het erg lang voordat ik doorhad wat ze nou eigenlijk wilden.

En dan het inleveren. We moesten onze handgeschreven uitwerkingen scannen (met onze mobiel), tot één PDF maken, en dan uploaden naar de online leeromgeving. En dat allemaal binnen de tijd. Ik heb een slome mobiel, met een wazige camera en haperend internet.

Conclusie? Ik heb een tentamen waarvoor je eigenlijk toch wel 3 uur nodig had, en geen voordeel had aan het “open boek”-aspect, moeten maken in anderhalf uur. Ik ben héél benieuwd naar mijn punt, want de dingen waarvoor ik wél de tijd had wist ik vrij zeker, dus we zullen zien.

(meer…)

Boekrecensie: De Boekendief

Leestijd: 8 (minuten)

Zonder enige voorkennis of verwachting ben ik De Boekendief (van Markus Suzak) ingestapt. Ik hoorde de titel al jarenlang veel voorbij komen, altijd ondersteund met lovende woorden, en wilde het eens (zonder spoilers) zelf ervaren.

Enerzijds was dat misschien een fout, anderzijds zorgde dat voor een bijzondere ervaring.

De mensen die deze titel aanbevolen, praatten doorgaans over epische fantasyverhalen, dus dat was ook deze keer mijn verwachting. Maar dit is geen epische fantasy. Dit is een realistisch, aangrijpend, prachtig geschreven verhaal over het leven in een arme Duitse straat tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het duurde een paar verwarrende hoofdstukken voordat ik doorhad wat er aan de hand was. De verteller was blijkbaar “De Dood”, de setting was blijkbaar in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de hoofdpersoon was blijkbaar een jong meisje. (Dat is iets heel anders dan een Young Adult fantasy verspreid over 2000 pagina’s en tientallen zelfbedachte werelden.)

De eerste avond dat ik het boek las, twijfelde ik dan ook of ik door moest lezen. Ik begreep simpelweg niet wat er gebeurde, mede omdat ik met compleet tegenovergestelde verwachtingen was begonnen.

Gelukkig heb ik doorgezet, want het boek bleek uiteindelijk de moeite waard.

Ik vond De Boekendief een interessant en meeslepend verhaal, emotioneel, met een unieke invalshoek, en bovenal prachtig geschreven. Mijn enige minpunten zijn dat het boek ietwat traag en repetitief is. Ik geef het 9 uit 10 sterren.

★★★★★★★★★☆

Hieronder zal ik toelichten wat ik zo geweldig (of minder geweldig) vond aan het boek. Jammer genoeg moet ik hiervoor flinke spoilers geven, dus als je een spoilervrije review wil, lees dan slechts tot aan de spoilergrens.

(meer…)