Geschiedenis

Leestijd: 4 (minuten)

Geschiedenis – het vak dat sommige mensen helemaal geweldig vinden, maar het overgrote deel van de scholieren wel uit kan kotsen. “Oh echt? Willem van Oranje is in 1533 geboren? Nouja zeg, deze informatie kan ik goed gebruiken in mijn dagelijks leven! Nu komt ALLES goed!” Het enige leuke aan geschiedenis was als je een fatsoenlijke docent had die er een mooi verhaal van maakte. Een docent waarvoor leerlingen tien minuten na de bel nog bleven zitten om het einde van het verhaal te horen. Maar als je niet zo’n docent had, leek geschiedenis toch vooral feitjes stampen die vroeger misschien een beetje relevant waren, maar nu niet meer.

Desalniettemin – en daarom schrijf ik deze post ook – is mijn mening hierover met de tijd veranderd. Ik was vroeger een fervent geschiedenis-tegenstander, en was alleen geïnteresseerd hoe ik die verhaaltjes over oude koningen en oorlogen kon gebruiken in mijn eigen verhaaltjes. Ik schreef veel eigen “boeken” als kind, en gebruikte dan altijd zo’n verhaal van geschiedenis als uitgangspunt (maar dan wel zodanig verdraaid dat het leek alsof ik origineel was). (In zekere zin heb ik die trend voorgezet op de middelbare en universiteit: ik pak een leuk verhaal, verander wat plot-dingetjes hier en daar, voeg een paar belachelijke namen toe, en ik heb een leuke inleiding of rode draad voor een verslag.)

(meer…)

Aan alle mensen die…

Leestijd: 2 (minuten)

… zich altijd belangeloos opofferen voor anderen. De mensen die zich wegcijferen als iemand anders in de vriendenkring probleempjes heeft. De mensen die, als het voetpad smaller wordt, achter de rest moet gaan lopen. De mensen die om 11 uur ’s avonds nog gevraagd worden om allerlei klusjes te doen, omdat mensen weten dat ze het zonder weerwoord zullen doen. De mensen die altijd zorgvuldig samenvattingen maakten voor school, vooral omdat ze daarmee anderen konden helpen. De mensen die als ze ziek zijn niet zielig gaan doen, maar lekker uitrusten zodat ze morgen weer klaar staan voor iedereen. De mensen die niet gaan zeiken als ze nog vijftien cent van iemand krijgen. De mensen die zonder reden anderen een knuffel geven, of iets leuks voor ze doen.

Jullie zijn geweldig. Ga zo door!

(meer…)

Lekker Knus

Leestijd: 3 (minuten)

In de hedendaagse wereld lijkt het alsof alles alsmaar grootschaliger moet. Schermen worden groter, mobieltjes worden koelkasten, evenementen pakken steeds groter uit (serieus, een schaatsbaan, opblaaskussen en oneindige plakjes cake bij de open dag van een universiteit?), websites moeten miljarden bezoekers tegelijk aankunnen – noem het maar op.

Natuurlijk is dit leuk, en is het knap dat mensen zo hoog streven. In een kleine ruimte voelen mensen zich eenzaam en gevangen, op een te kleine mobiel drukken ze steeds per ongeluk de uit-knop in, en een te klein evenement bereikt te weinig mensen. Maar van mij hoeft het allemaal niet.

(meer…)

Hair

Leestijd: 3 (minuten)

Als iemand “Hair” noemt, dan zegt vrijwel iedereen meteen “oh dat is die hippie-musical”. Velen kunnen waarschijnlijk zelfs meerdere nummers noemen en zingen, zoals Aquarius en Let The Sun Shine. Van al die honderden grote musicals die er zijn gemaakt, is Hair blijkbaar eentje die heeft overleeft en bij iedereen is blijven hangen. Jaren geleden, als klein kind, zag ik de musical (in Nederland, in het Engels), en ik snapte er niks van en dacht “dit is vast iets wat je alleen begrijpt als je volwassen bent”. Vanavond zag ik de musical voor de tweede keer (half-Nederlands, half-Engels? het was raar), en ik kan concluderen: nee, dit is niet iets wat alleen volwassenen begrijpen.

Ik ging naar Hair met de gedachte dat het een echte klassieker was. Beren van nummers volgden elkaar op, monologen en dialogen die mensen aan het denken zetten, sterk acteerwerk, zeer emotionele elementen – noem het maar op. Ik verwachtte iets van het niveau Les Miserables, maar ik kreeg iets dat ik niet eens kan classificeren.

(meer…)

Geheimwee

Leestijd: 3 (minuten)

Ik vond heimwee vroeger altijd een raar fenomeen. Dan gingen we drie dagen op kamp in groep 7 of 8, constant samen leuke dingen doen, en dan waren er altijd kinderen die aan het einde van de eerste dag terug wilden. Dan stonden ze huilend bij de begeleiding en zeiden dat ze hun eigen bedje en papa en mama misten. Vervolgens moest halsoverkop één van de ouders naar dat afgelegen hutje reizen om zijn of haar kind op te halen. Resultaat? Iemand heeft zich één dag op kamp eenzaam gevoeld, en in plaats van dat die persoon drie memorabele, leuke dagen heeft beleefd, zit diegene gewoon thuis hetzelfde te doen als altijd. (Wat meestal betekent dat je wel iets wil doen, maar eigenlijk niks nuttigs doet.)

Ik snapte het niet, aangezien ik blij was als ik eens verlost was van de “saaie” of “eentonige” toestand elke dag, thuis of op school. Maar, zo realiseer ik me nu, valt heimwee veel breder te trekken. En, als je het zo opvat, weet ik zeker dat iedereen het van tijd tot tijd meemaakt. In plaats van dat heimwee het gevoel is dat je terug wilt naar je huis, of misschien zelfs dat je terug wilt naar vroeger, is heimwee het gevoel dat je een thuisbasis mist. Heimwee is wanneer je ergens bent, maar het liefst ergens anders zou zijn, zonder dat daar nou echt een reden voor aan te wijzen is. Blijkbaar is heimwee iets dat mensen nodig hebben; blijkbaar hebben wij van tijd tot tijd behoefte aan lekker niks doen en helemaal binnen onze kleinste comfort zone blijven.

(meer…)