Omdat je nooit weet wanneer je het nodig gaat hebben

Serierecensie: His Dark Materials

Een paar jaar geleden las ik de boekentrilogie van His Dark Materials (lees de recensie hier). Hij stond al lang op mijn lijstje, maar de doorslag kwam juist doordat er een serie van uitkwam. Inmiddels is die serie (al een tijdje) helemaal afgerond en zag ik de kans om hem te kijken.

In dit artikel laat ik kort weten wat ik ervan vond. Ook bekijk ik, zoals altijd, het verhaal door een schrijversbril en probeer dingen te vinden waarvan ik kan leren voor mijn eigen werk.

Vanzelfsprekend komen daarbij alle spoilers kijken! (Van de serie en deels van de boeken.)

Wat ik goed vond

De serie ziet er goed uit. Goede muziek, goede vormgeving, goede effecten. Het kan niet makkelijk zijn om een hele serie lang, in elke scene, daemons te laten verschijnen en animeren rondom de karakters. Maar het is gedaan op een goede manier die nooit stoorde en de wereld consistent neerzette.

De acteerprestaties zijn grotendeels erg sterk.

Het blijft erg trouw aan de boeken. (Relatief gezien, vergeleken met veel andere bewerkingen. Natuurlijk zijn er nogal wat aanpassingen, daarover later meer.)

@TODO

Wat ik minder vond

Zowel Asriel als Ms. Coulter behandelen Lyra nogal raar en vijandelijk. Hoewel dit passend is voor het algemene thema van het boek—en het plot natuurlijk ten goede komt—zorgt dit wel dat de serie vanaf het begin een nogal grauwe sfeer heeft. Een wereld die een beetje duister en gemeen voelt op alle manieren, in plaats van interessant en magisch. Gecombineerd met andere keuzes, voelt deze fantasywereld erg generiek, en mist het humor, charme, of verwondering.

Het zorgt ook dat de twist over dat zij haar ouders zijn een beetje matig overkomt. Want als kijker weet je niet wat je ervan moet denken. Is dat goed? Is dat slecht? We kennen ze nog niet goed genoeg, zeker Asriel niet, om hier iets mee te doen. (Volgens mij is deze onthulling in de boeken ook pas een stuk later.)

De serie lijkt deze strijd binnenin haar ouders te willen aantonen door lange shots op hun gepijnigde gezicht. En dat werkt best goed, maar zoooo lang hadden die shots ook niet gehoeven :p

Ook is het concept van “vermoordt iemands daemon, en je vermoordt hen” zo vaag en gevaarlijk dat het een beetje stoorde. Dat suggereert dat anderen vermoorden (of pijn doen) extreem makkelijk is in deze wereld. Zo makkelijk dat het constant “per ongeluk” zou moeten gebeuren :p Iets meer opzet over hoe daemons werken, iets langer nadenken over de gevolgen van regels en hoe je die realistisch maakt, was fijn geweest.

@TODO

Vergeleken met de boeken

Seizoen 1

De boeken, zeker het eerste deel, voelden een beetje … stuurloos. Je volgt de duidelijke hoofdpersoon Lyra, maar veel dingen overkomen haar gewoon. Er moet een hoop worden opgezet voordat het verhaal op gang lijkt te komen. (Als ik iemand vertelde dat ik de boeken las, en ze vroegen waarover het ging, had ik eigenlijk nooit een antwoord.)

De serie doet dit een stuk beter. De eerste aflevering zet in rap tempo de meeste verhaallijnen op, met actie of een duidelijk doel. Als je de serie kijkt, kan je al een stuk beter uitleggen (aan anderen) waar het verhaal eigenlijk over gaat. De boeken worden gestroomlijnd op een manier die ik kan waarderen.

Ik denk dat schrijvers veel kunnen leren van boeken lezen en dan kijken hoe ze worden bewerkt tot film of serie. Het leert je om verhalen te versimpelen en dingen weg te knippen die minder belangrijk zijn.

Ook haalt het een paar dingen naar voren die eigenlijk pas later gebeuren. (Zoals de verhaallijn van Boreal die tussen werelden gaat. Als ik het goed herinner wordt dit pas plotseling onthult ergens in het tweede boek, maar hier zit het vanaf aflevering twee in de serie als terugkerend element.) Hoewel dat zorgt dat er vanaf het begin meer gebeurt en meer richting is, zijn deze toevoeging ofwel veel te langzaam ofwel veel te gehaast.

Die Boreal verhaallijn, bijvoorbeeld. Elke keer is er een laaaange opzet naar dat hij tussen de werelden wisselt en die persoon weer ontmoet. Vervolgens hebben ze een vaag gesprek van niks, want Boreal antwoordt nergens op. En dan weer een laaaang stukje over dat hij vertrekt.

Dit is een terugkerend fenomeen in TV series, om een of andere reden. Er is altijd een verhaallijn die zo mysterieus en langdradig is, dat het wel lijkt alsof ze gewoon 15 minuten van elke aflevering moesten vullen en geen beter idee hadden.

Andersom, krijgen de Gyptians meer tijd. In de boeken wordt alles vanuit Lyra verteld, dus je krijgt alleen een stukje mee als ze bij de Gyptians verblijft, maar verder hoor je niks van ze. In de serie krijgen ze vanaf het begin een eigen perspectief en verhaallijn. Dit vond ik een goed idee. Dit geeft weer die sturing dit verhaal nodig heeft.

Maar dan sterft bijvoorbeeld Benjamin (in aflevering drie), en na twee héle korte scenes, heeft iedereen zich daar zomaar overheen gezet? (Die “missie” van hem en Tony Costa was sowieso lachwekkend. Ze hebben eerst lange tijd gevaren om weg te komen uit Londen, en dan ineens kunnen ze binnen een paar uur heen en terug naar het huis van Ms. Coulter? Voor een algeheel domme en onvoorbereide missie?)

Ook een typisch voorbeeld van TV series versus boeken. In TV series worden jammer genoeg de regels van de wereld, zoals hoe tijd en afstand werkt, vergeten als het even niet uitkomt.

Als laatste is Ms. Coulter, in de boeken, gedefinieerd door een haast buitenaardse schoonheid en elegantie, waarmee ze meerdere keren probeert anderen te verleiden. Dit is een belangrijk deel van haar personage en haar rol in het geheel. De actrice die haar speelt in de serie doet echt haar best, maar dit komt er totaal niet doorheen. Ze heeft niet die uitstraling, ze verleidt praktisch niemand, en is té duidelijk aan het spelen alsof ze elegantie zou moeten hebben.

Al met al probeert de serie de boeken zo trouw mogelijk te bewerken (een zeldzaamheid), terwijl het dingen verandert of toevoegt waar dat (meestal) in mijn ogen een goed idee is.

Seizoen 2

@TODO

Seizoen 3

@TODO

Conclusie

Lala

Er zijn (nog) geen reacties.

Geef een reactie